Sporten zit absoluut niet in mijn DNA. Toch ontdekte ik na mijn stoma dat bewegen niet alleen goed is voor mijn conditie, maar ook voor mijn zelfvertrouwen. Al ging dat niet altijd zonder slag of stoot – en soms niet zonder gepruttel!

Op zoek naar wat wel kan…

Toen ik in 2017 mijn stoma kreeg, begon een behoorlijk zoektraject. Eerst moest ik materiaal vinden dat goed bij mij paste. Toen dat eindelijk lukte, kwam de volgende vraag: kun je eigenlijk sporten met een stoma? En zo ja, wat dan?

Sporten zit dus niet in mijn DNA. In een sportschool zul je mij niet snel vinden. Maar na alle operaties wilde ik wel aan mijn conditie werken. Daarom zocht ik iets wat ik écht leuk vond.

Wandelen doe ik iedere dag met mijn hondjes. Ook recreatief fietsen bleek goed bij me te passen: lekker buiten zijn en ongemerkt aan mijn conditie werken.

Daarnaast wilde ik iets doen om mijn hoofd tot rust te brengen. Zo kwam ik bij yoga terecht.

Yoga met een stoma: ontspannen of toch spannend?

Ik had eerder yoga gedaan, maar met een stoma vond ik het spannend. Vooraf vertelde ik de yogalerares dat ik niet wist of ik alle oefeningen kon doen. Hoorde ze tijdens een rustige oefening iets pruttelen of ratelen, dan was dat waarschijnlijk mijn stoma.

De rest van de groep vertelde ik niets. Dat vond ik niet nodig.

De lessen waren fijn, maar tijdens langere houdingen begon mijn hoofd overuren te maken:

• Zit mijn stomaplaat niet dubbelgevouwen?
• Blijft mijn plak goed zitten?
• Als ik maar geen lekkage krijg!
• Tijdens de afsluitende meditatie dacht ik vooral:
• Als mijn stoma nu maar niet keihard gaat pruttelen!

Gelukkig bleek ik niet de enige met geluiden. Ook dames zonder stoma lieten af en toe iets horen. Dat relativeerde de boel behoorlijk. Als mijn stoma wilde meepruttelen, deed hij dus gezellig mee.

Ontspanning die geen ontspanning werd

Hoewel ik yoga leuk vond, merkte ik dat ik er niet echt van ontspande. Lichamelijk ging het meestal goed, maar mentaal bleef ik alert op mijn stomaplak en mogelijke lekkages.

Als je tijdens een ontspanningsoefening vooral bezig bent met wat er mis kan gaan, schiet die oefening haar doel voorbij. Daarom stopte ik uiteindelijk met yoga. Niet omdat yoga met een stoma niet kan, maar omdat het voor mij niet de rust bracht die ik zocht.

Aquajoggen: wat een ontdekking!

Daarna wilde ik uitproberen hoe mijn stoma zich in het water zou gedragen. Zwemmen met een stoma, kon dat eigenlijk wel?

Voor mij bleek het geen probleem. Sterker nog: in het water hechtte mijn stomaplak zelfs beter aan mijn huid.

Zo ontdekte ik aquajoggen. Wat vond ik dat fantastisch! Lekker bewegen, aan mijn conditie werken en ondertussen genieten.

Inmiddels kende ik mijn stoma goed en herkende ik de signalen wanneer er iets niet klopte. Daardoor kon ik tijdens het aquajoggen gewoon bewegen.

Wat een verschil!

Soms moet je je grenzen opnieuw bepalen.

Helaas moest ik uiteindelijk stoppen met aquajoggen. Niet vanwege mijn stoma, maar omdat het door mijn chronische ziekte te veel energie kostte.

Dat was jammer, zeker omdat ik eindelijk iets had gevonden wat ik zo leuk vond. Toch heb ik geleerd dat bewegen niet betekent dat je steeds meer moet kunnen. Soms betekent het juist dat je goed naar je lichaam luistert en kijkt wat haalbaar is.

Daarom richt ik me nu vooral op wandelen en fietsen. En voor de winter heb ik zelfs een hometrainer op zolder staan!

Wie had dat gedacht? Ik, die niets met sportscholen heeft, vrijwillig op een hometrainer. Zo kan ik ook in de koude maanden mijn conditie onderhouden, in mijn eigen tempo en wanneer mijn energie het toelaat.

Een stoma hoeft je niet tegen te houden

Als ik terugkijk, zie ik hoeveel er is veranderd. Naarmate ik mijn stoma en mijn lichaam beter leerde kennen, durfde ik steeds meer. Natuurlijk kan niet iedereen hetzelfde en veranderen je grenzen soms, zoals bij mij door mijn chronische ziekte.

Maar mijn belangrijkste boodschap aan andere stomadragers is:

Laat je stoma niet vooraf bepalen wat je wel of niet kunt. Probeer dingen uit en zoek iets waar je plezier aan beleeft.

Dat hoeft geen intensieve sport te zijn. Wandelen, fietsen, zwemmen of misschien yoga: het gaat erom dat je iets vindt wat bij jou past.

En mocht je stoma tijdens een yogales gezellig gaan pruttelen? Ach, waarschijnlijk ben je niet de enige in de zaal!

Sporten zit misschien nog steeds niet in mijn DNA, maar plezier hebben in bewegen inmiddels gelukkig wel.