Ik denk niet vaak meer terug aan alle ellende die ik heb mee moeten maken. Niet omdat het niks met me doet maar omdat het zo goed met me gaat. Mijn stoma hoort bij mij zoals een arm of een been bij je hoort. Ik heb bijna geen problemen met mijn stoma en ik ervaar het echt als een enorme verbetering met betrekking tot mijn kwaliteit van leven.

De eerste keer dat ik een stoma kreeg werd mij verteld dat die stoma noodzakelijk was om mijn leven te redden. Ik bleek tijdens de operatie veel zieker als verwacht. Toen ik dat hoorde was ik zo dankbaar dat ik eigenlijk helemaal geen moeite had met het accepteren van het stoma. Dat was een tijdelijk stoma en ik heb altijd gedacht dat dit makkelijker te accepeteren zou zijn, omdat deze altijd weer opgeheven kon worden. Na 14 maanden heb ik hem dan ook op laten heffen.

Het ging prima zonder stoma, ik had een aantal jaren zonder heftige klachten. Wel had ik altijd last van diarree en kon ik moeilijk mijn ontlasting ophouden. Als ik aandrang had, moest ik zo snel mogelijk bij een wc terecht komen. Je wilt niet weten hoe vaak ik zwetend en puffend op een bankje in een winkel of zo heb gezeten omdat de aandrang ineens kwam opzetten en eerlijk, poepen op een “openbaar” toilet, zeker met diarree was niet iets waar ik vrijwillig voor zou kiezen. Ik vond het ongecontroleerd kunnen krijgen van aandrang veel beperkender dan nu mijn stoma. Natuurlijk heb je wel medicijnen die je diarree wat kunnen verminderen maar echt ideaal was het zeker niet.

Toen ik uiteindelijk toch weer (Crohn?) klachten kreeg werd er weer “gedreigd” met een stoma. Ik heb toen zelf aangegeven dat ik mijn leven kwalitatief veel fijner vond met stoma dus of we dat niet sowieso konden doen tijdens de operatie. Omdat ik al eerder een stoma had gehad wist ik waar ik voor koos en ging de chirurg akkoord.

Ik kan me goed voorstellen dat voor de mensen zonder stoma een stoma klinkt als iets heel ergs. Voor mij is dat absoluut dus niet zo. Het maakt mijn leven zoveel makkelijker. Geen ongecontroleerde aandrang meer, kunnen genieten van eten buiten de deur, dagjes weg zonder continu overal rekening mee moeten houden en altijd in de gaten houden of er wel een toilet in de buurt is. Mijn stoma heeft mijn zelfvertrouwen goed gedaan hoe gek dat ook zal klinken. Juist de onvoorspelbaarheid is weg en voor mij zelf is het taboe op mijn stoma kleiner dan het taboe rondom moeten poepen op een openbaar toilet. Dat vond ik zo lastig en daar schaamde ik me echt voor. Mijn stoma schaam ik me niet voor en dat draagt enorm bij aan mijn zelfvertrouwen en mentale gesteldheid.

Voor mij persoonlijk is het leven zoveel leuker en makkelijk met kak zakkie op mijn buik! Ik zou niet anders meer willen! 🙂

Tot de volgende blog weer! 🙂
Maike