Voordat ik ziek werd was ik altijd het “glas is halfvol” type. Zelfs toen ik net Crohn bleek te hebben was ik altijd vrij positief ingesteld. Het is niet anders dus je doet het er maar mee, maak er het beste van. Dat was mijn motto. En eigenlijk is dat nog steeds mijn motto, 80% van de tijd.

Maar…. ik moet zeggen dat ik het soms allemaal best wel lastig vind. Je kunt nog zo positief zijn, maar daar koop je geen gezondheid voor helaas. Natuurlijk heeft je mentale gesteldheid wel invloed op je gezondheid, daar ben ik echt van overtuigd. Maar is het niet zo dat als je maar positief genoeg bent, alles dan altijd maar gewoon goed komt? Helaas heb ik al iets te vaak meegemaakt dat het leven me gewoon ontzettend tegenwerkt. En ja daar heb ik best wel eens moeite mee. Er zijn momenten waarop ik echt wel flink boos, chagrijnig en ontzettend verdrietig kan zijn. Ik kan met tijden echt heel erg zwelgen in het zelfmedelijden. Uiteindelijk weet ik dat dit geen zin heeft en ik liever zo positief mogelijk mijn leven leid, maar af en toe even flink balen en een potje janken met de gordijnen dicht is echt wel heel gezond denk ik!

De wintermaanden zijn altijd mijn gevoelige maanden. Ik denk dat dit het beste omschrijft hoe ik me voel tijdens deze maanden. Mijn emoties vliegen alle kanten op en dit is echt mijn meest gevoelige periode. Ik heb in december 2021 mijn ileostoma gekregen dus dit is altijd een periode waarin ik terugdenk aan toen. Aan hoe ziek ik de maanden daarvoor was, aan hoe slecht er naar mij geluisterd werd door zorgverleners in eerste instantie, aan hoe serieus ik uiteindelijk wel werd genomen door een ander ziekenhuis, aan de erkenning dat ik wel degelijk echt heel ziek was destijds maar, zeker ook aan hoe snel ik me weer beter voelde en opknapte na de operatie. Ik voel altijd een enorme mengeling van dankbaarheid en verdriet in deze periode. Het ene moment barst ik uit elkaar van geluk en dankbaarheid, het andere moment kan ik heel verdrietig zijn om alles wat er is gebeurd op het gebied van gezondheid of gewoon het afgelopen jaar.

Eigenlijk past mijn stemming heel goed bij het gevoel dat er altijd is aan het einde van het jaar. Aan de ene kant is het donker en guur maar daar tegenover staat ook licht, warmte en gezelligheid. Heel ingewikkeld deze maanden en ik laat het altijd maar een beetje over me heen komen. Ik zorg ervoor dat ik niet te lang in het donker blijf hangen, maar ik stop die gevoelens ook zeker niet weg.

Misschien een blog iets minder gericht op het hebben van een stoma, maar ik denk wel een blog met herkenbaarheid voor iedereen voor wie gezondheid niet vanzelfsprekend is. Ik kan alleen maar zeggen: let een beetje op jezelf, praat over je gevoelens en wees lief en mild voor jezelf en voor elkaar. Probeer stil te staan bij de warmte en het licht in deze periode, maar stop die andere gevoelens ook zeker niet weg.

Veel liefs!
Maike