Kamperen met een stoma
Al jaren dromen wij er stiekem van om te gaan kamperen. Ieder jaar gaan we bij mijn schoonmoeder langs die op verschillende campings staat in de zomer en ieder jaar zeggen we tegen elkaar dat ons dat ook wel wat lijkt. Ieder jaar eindigt onze vakantie dan ook met een bezoekje aan de decathlon waar de meest prachtige tenten uitgestald staan op de parkeerplaats.

Volgend jaar zeggen we dan steeds. Alleen als het dan volgend jaar was, zag ik toch vooral veel beren op de weg. Kon ik alleen maar denken in problemen in plaats van oplossingen en deden we het toch niet. Om vervolgens weer hetzelfde cirkeltje te volgen: bezoekje aan de camping en eindigen bij de decathlon.

Zo ook dit jaar. Enkel gingen we niet op bezoek bij mijn schoonmoeder maar bij mijn schoonzus. Zij stond op een camping nog geen 5km van ons vandaan en dat vonden we echt een heerlijke camping. Ruim, leuk voor de kinderen en er hing gewoon echt een fijne sfeer. Aan het einde van de dag noemde ik dat ik eigenlijk helemaal niet naar huis wilde. Binnen no time werd er een plan bedacht zodat wij ook zouden kunnen komen. We zouden de dag daarna bellen om te vragen of er nog last minute plaatsen beschikbaar zijn en her en der zouden we wat tentjes en benodigdheden bij elkaar zoeken.

De volgende dag bleek er nog een plekje vrij te zijn in de periode dat wij wilde komen dus toen dachten we: dit is onze kans, we moeten dit gewoon doen. Schoonmoeder en schoonzus stonden in dezelfde periode ook op de camping dus als er wat zou zijn zouden de lijntjes kort zijn en hulp dichtbij.

Ik wilde eigenlijk heel graag dan ook in een fatsoenlijke tent gaan kamperen, dat zou in mijn ogen de kans op succes vergroten. De avond voordat we weg zouden gaan kwam onze droomtent op markplaats beschikbaar voor een hele leuke prijs. De tent waar wij al sinds 2019 van droomden, konden we nu gewoon kopen. We zijn hem dezelfde avond nog op gaan halen in de buurt.

Het enige nadeel van het laatste beschikbare plekje op de camping was dat deze relatief ver van het toiletgebouw lag. Ik zag daar wel een beetje tegenop met betrekking tot het legen van mijn stoma en daar moest ik dus wel even over nadenken. Uiteindelijk heb ik via via een paar lege jerrycans weten te scoren en door een raampje in de slaapcabine kon ik in de nacht mijn zakje legen zonder dat ik ook maar de tent uit hoefde. Nee dat was niet de meest ideale oplossing, want waar laat je vervolgens een jerrycan met kak haha! Maar dat is uiteindelijk allemaal goed gekomen. Ik heb de jerrycan in de nacht geleegd in het toilet maar dat vond ik toch wel lastig. Maar het was een beter plan dan steeds naar het toiletgebouw moeten lopen. Voor volgend jaar hopen we een plekje dichterbij het toiletgebouw en anders ga ik nog nadenken over een ander systeem (iets met nachtzakken denk ik haha!)

Wat ik eigenlijk vooral wil zeggen met deze blog is dat je soms je niet moet laten leiden door je angsten. Het is echt goed om zo nu en dan iets buiten je comfortzone te doen, dat brengt je soms de mooiste dingen. Voor (bijna) alles is een oplossing heb ik wel weer gemerkt en soms is een kleine sprong in het diepe de beste. We hebben echt zulke fijne dagen op de camping gehad en het voelde als een lange vakantie op slechts 5km afstand van thuis. Volgend jaar gaan we dus zeker weer en dan langer!

Maike