Deze keer gaat mijn blog over “Herken je dit”, stomaperikelen waar je niet snel over praat maar die je vaak elke dag tegenkomt.
Ik vind het prettig om elke ochtend te douchen zonder stomazakje. Ik vind het fijn dat ik de huid rondom de stoma goed kan spoelen en mijn huid warm is als ik de pastaring en het stomazakje aanbreng. Maar nu komt het: iets wat mij bijna dagelijks overkomt.
Mijn stoma vind het regelmatig nodig om tijdens het douchen te produceren en dan … als je net alles schoon hebt gespoeld komt de volgende golf. Ik vind dit zo irritant. Het gebeurt ook regelmatig dat bij het aanbrengen van de pastaring en het stomazakje de stoma ook nog even produceert. Weer alles onder.
Ik heb gaasjes en al het materiaal binnen handbereik, maar soms kom ik toch handen tekort. Eigenlijk gebeurt dit het vaakst op momenten waarop ik te gehaast en gestresst ben. De oplossing is simpel: toch echt de tijd nemen om mijn stoma rustig te verzorgen.
Iedere morgen denk ik wel even na over de activiteiten die ik in de planning heb staan. Sommige activiteiten zoals tuinieren, lange afspraken, een dagje weg, lange autoritten, maken dat ik dan kies voor de Eakin maxi stomazak. Dit uit voorzorg, minder legen en mij veilig en vertrouwd voelen.
Voordat ik de deur uitga heb ik een vaste routine; stomazakje legen, checken of ik voldoende stoma spullen bij mij heb, een fles water mee, een vezelrijke reep en Immodium voor het geval dat ik high output krijg.
Voor mij zijn dit routine handelingen geworden, iets waar ik niet meer over na hoef te denken.
Na het plaatsen van mijn stoma, legde ik vaak mijn hand op mijn buik om te controleren of de stoma nog goed zat, geen lekkage had en hoe vol het zakje was.
Ik deed dit in het begin vooral uit onzekerheid maar later werd het een gewoonte. Ik heb mijzelf dat afgeleerd, ik wil niet de focus hebben op mijn stoma. Ik weet en herken heel goed de signalen van een komende lekkage.

Ik ben benieuwd of jullie het volgende ook herkennen…:
Ik kan thuis soms veel te lang wachten om mijn zakje te legen. Ik ben dan aan het hobbyen, met iets bezig en ik denk dan steeds: ik ga zo wel naar het toilet.
Op een gegeven  moment moet ik dan echt naar het toilet gaan, mijn zakje zit dan zo vol.
Soms is lekkage het gevolg en moet ik alles verschonen. Dat kost veel meer tijd dan op tijd naar het toilet gaan.
Ik probeer tegenwoordig wel eerder naar het toilet te gaan, maar ben er nog wel hardleers in.

De huid rond mijn stoma is erg kwetsbaar en dus snel kapot. Zodra ik iets voel dat het daar prikt of schrijnt, ga ik direct verschonen maar dat is vaak een drama. Dit gaat eigenlijk altijd gepaard met high output. Het is dan alsof water uit mijn stoma loopt. Probeer dan maar eens je stoma te verzorgen. Gaasjes zijn niet aan te slepen en ik kom dan echt handen te kort. De badkamer weer onder en weer aan de schoonmaak. Op advies van de stomaverpleegkundige neem ik dan al mijn materialen mee en verschoon ik liggend. Dit vergt wel enige oefening en handigheid, maar ik hoef dan niet de badkamer te poetsen.
Ik hoop dat jullie deze blog met een glimlach lezen en ook deze dagelijkse strubbels herkennen, die wij als stomadragers tegenkomen.

Tot de volgende blog,

Sanne